Mma pycha

Ja już sam nie wiem. Jestem teraz nikim. Lubię się dołować. Lubię patrzeć na wszystko i wszystkich z pozycji nienawiści i swej niższości, która to niższość napędza moją nienawiść. Jestem już pustą skórką dawnego mnie jako pełnego wewnętrznego dynamizmu. Lecz pozostał tylko popiół i zgliszcza. Nie wiem już co tu pisać - dawne wewnętrzne doświadczenie minęło na rzecz pustki. Stałem się istotą dążącą do zmysłowych przyjemności. I nie wiem co już napisać..