Tak to już jest..

Chodź mój wewnętrzny statek już dawno zatoną. To ja jednak będę trwał w mroku. Wszystko przeminęło; została tylko muzyka. I to dzięki niej mogę poczuć jeszcze wewnętrzny splendor swej nostalgii. Chodź tak to już jest - bo pojawiły się odczucia pustki i beznadziei. To ja jednak powtarzam sobie że odczucia te są mi "przyjacielem" pojawiającym się by wypełnić zmrok. Więc ku wkurwieniu będę nadal dążył.